In Nederland wordt voornamelijk de Bennet wallaby gehouden en gefokt, alsmede de albino mutatie hiervan. Daarnaast ziet men ook steeds meer de rode reuzenkangoeroe en de andere wallaby soorten zoals de parma en de tammar. Kangoeroes stellen hoge eisen aan hun voeding en kunnen niet langdurig gehouden worden op grasland zonder een goede bijvoeding. Als er geen goede korrel bijgevoerd wordt dan duurt het doorgaans 4 tot 7 jaar voordat de eerste problemen zich aandienen. Dan is het weiland uitgeput voor bepaalde specifieke voedingsstoffen die een kangoeroe nodig heeft. Problemen die zich dan langzaamaan voordoen zijn: traanoogjes, niet meer drachtig worden, uit de buidel gooien van jongen, kaakontsteking, magere kangoeroes en niet genezende wondjes. Het bijvoeren van voer voor konijnen, schapen, geiten, paarden en rundvee of zelfs een mengsel daarvan wordt nogal eens gedaan, maar stelt het probleem slechts een jaar of 2 a 3 uit. Deze kangoeroekorrel is daarom een zeer belangrijke noodzakelijke aanvulling op het dagelijks rantsoen van kangoeroes. Het kan onbeperkt gevoerd worden naast gras, hooi en takken van bijvoorbeeld wilg en ook fruitbomen. Daar eten ze graag de bast van af. Ze nemen gemiddeld 250 gram kangoeroekorrels per dag op.

Verder is het voeren van brood een zeer waarschijnlijke boosdoener in het ontstaan van kaakontsteking.